Mei heeft een speciaal plekje in mijn hart, niet alleen omdat ik dan jarig ben, maar ook omdat er heel wat lange weekends in vallen, waardoor het de perfecte periode is voor uitstapjes dicht bij huis. Dit jaar trokken we naar het rustige platteland rond Breda, een charmante stad in Nederland. Zodra we de snelweg verlieten, zagen we grote boerderijen, met overal paarden en tractoren in de velden. Ons avontuur begon meteen toen we al wandelend rond onze verblijfplaats van het landelijke landschap genoten. Natuurgebied Pannenhoef was onze eerste bestemming, een groene plek op de kaart die ideaal bleek om te wandelen en vogels te spotten. We zagen er niet alleen vogels, maar ook paarden en schapen. De omgeving was echt prachtig, met tal van fietsroutes en houten bruggetjes. Langs de smalle paadjes ontdekten we kleine bankjes die precies op de mooiste plekjes stonden. Deze verscholen rustplekjes boden de perfecte gelegenheid om even halt te houden en van de fraaiste uitzichten te genieten.

Het Aardbeienterras lag op slechts enkele honderden meters van ons vakantiehuisje, dus het was een voor de hand liggende keuze voor ons bezoek de volgende dag. De picknickweide rond de aardbeienboerderij is geweldig, met veel speelgoed voor kinderen en fietsen in verschillende maten. Wij waren er helemaal aan het begin van het aardbeienseizoen en zelf plukken, de grootste attractie van deze plek, was nog niet toegestaan. Er werden verse aardbeien verkocht, maar je proefde het verschil: ze waren niet zo zoet als we hadden gehoopt, al begonnen de echt zonnige dagen toen pas. Onze grootste teleurstelling was het eten. We bestelden wafels met slagroom en beide waren van erg slechte kwaliteit. Gewoon wafels uit de supermarkt doorverkopen, vinden wij echt niet kunnen!

Omdat we weten hoe graag onze dochter naar dieren kijkt, vonden we de perfecte plek voor een bezoek: een kinderboerderij met de naam Kinderboerderij Leijhoeve. Goed onderhouden speeltuinen, een klein café met schappelijke prijzen, een paddenstoelenbos en vooral een weide met geiten die je mocht aaien maakten deze plek zo bijzonder. Het is er echt rustig. Je kunt er gewoon zitten en van je koffie genieten terwijl de kinderen rondrennen. Vanaf het terras kun je hen goed in het oog houden. De plek wordt uitgebaat door mensen met een beperking en zo te zien leveren ze uitstekend werk!

We wilden dicht bij Breda verblijven zodat we bij slecht weer enkele alternatieven achter de hand hadden en dan vooral uit verschillende binnenspeeltuinen konden kiezen. Het weer was echter zo mooi dat we in plaats daarvan door het stadspark wandelden, langs het kasteel liepen en uiteindelijk belandden bij het Italiaanse restaurant op de Grote Markt. Daarna maakten we een korte wandeling door de winkelstraten rond de Grote Kerk en keerden we terug naar ons verblijf.

Op onze laatste dag reden we, nadat we ‘s ochtends vroeg hadden uitgecheckt, naar Grenspark Kalmthoutse Heide, een nationaal park op de Belgisch-Nederlandse grens. We kozen voor de wandelroute “Duin”, die door uitgestrekte heidevelden loopt. Die vormen in de nazomer, wanneer de paarse bloemen bloeien, een populaire trekpleister. In deze tijd van het jaar was het landschap vrij eentonig, met vooral groene en bruine tinten.

Toen we eenmaal de duinen bereikten, werd het echter boeiender, vooral voor onze peuter, die dol was op deze gigantische zandbak. Voor mij was het minder aangenaam: ik droeg haar in de draagzak en door die extra 12 kg zakten mijn voeten dieper weg in het zand. O, wat brandden mijn kuiten de volgende dag! Goed om te weten: honden zijn niet toegestaan op deze wandelroute omdat die door een begrazingsgebied loopt, ook al hebben wij geen dieren gezien.

Mei bleek echt de ideale periode voor uitstapjes dicht bij huis: we konden volop genieten van de natuur en tegelijk dierbare herinneringen maken. Ik keek al reikhalzend uit naar mijn volgende avontuur. Dit keer was de voorpret nog groter, want het zou mijn eerste weekendtrip zonder mijn dochter worden. Het was een kans om me onder te dompelen in de bruisende energie van Parijs, samen met een vriend of vriendin. Met slechts 36 uur in de Lichtstad waren we vastbesloten om elk moment ten volle te benutten en blijvende herinneringen te maken. Meer daarover in een volgende post.

Praktische info:

  • We huurden een vakantiehuisje via Airbnb vlak bij Rijsbergen, op slechts anderhalf uur rijden van Leuven. Bij het huis hoorde een fantastische speeltuin voor kinderen en op de boerderij woonden twee paarden, kippen en een hond. Het was een heel rustige omgeving, ideaal om te fietsen en te lopen. Elke ochtend en rond zonsondergang zagen we luchtballonnen aan de horizon.
  • Onze wandeling in de Kalmthoutse Heide was ongeveer 8 km lang. We parkeerden naast het bezoekerscentrum van Kalmthout (parkeren is gratis, maar je kunt er het best vroeg in de ochtend zijn, want rond de middag wordt het erg druk). Rond kilometer vier raakten we een beetje verdwaald, zoals je op de kaart kunt zien. We sloegen te vroeg linksaf en kwamen uit bij de parking, terwijl we eigenlijk het lange pad door het park hadden moeten volgen voordat we linksaf sloegen om de duinen te bereiken. Dit deel van de wandeling was voor ons niet duidelijk genoeg aangegeven. Het zou veel eenvoudiger geweest zijn als er op meer plaatsen routekaarten beschikbaar waren. We hadden bij de ingang van het park geen foto van de route genomen en dat zou ons enorm geholpen hebben. Je vindt meer wandelingen met gedetailleerde beschrijvingen op de website van het park

  • Rond Natuurgebied Pannenhoef zijn er verschillende parkeerplaatsen. Eén keer lieten we onze auto achter bij Pannenhoef Parkeerplaats het Vaartven. Dit is geen echte parking, maar gewoon een paar plekken tussen de bomen waar je mag parkeren. Ik kan me voorstellen dat het na regen moeilijk is om erheen te rijden.
  • Elke avond ging ik lopen in de omgeving van natuurgebied Pannenhoef en Rijsbergen. Hieronder staan de kaarten van mijn looproutes, allebei ongeveer 8 km lang. De eerste, in het natuurgebied, was erg mooi en liep vooral door drassige gebieden. De tweede dag ging ik richting de minidierentuin die we bezocht hadden en probeerde ik kleine paadjes te volgen die de omliggende velden doorkruisten.