Steden rond het Comomeer

Tijdens onze 10 dagen in Italië bezochten we heel wat steden (Como, Lecco, Milaan, Morbegno, Sondrio), ontdekten we prachtige bergen, konden we een dag uitrusten aan de oever van het Comomeer (in Colico) en proefden we ontelbare keren Italiaans ijs, dat ik trouwens het beste ter wereld vind :) Ik probeer kort te vertellen wat elke stad toeristen te bieden heeft en geef jullie ook enkele praktische tips.

Como

Como was onze eerste halte. We brachten er één goedgevulde dag door en ik denk dat dat volstond om de stad te ontdekken. We vonden een kamer vlak bij de stadspoort (Porta Torre), op enkele minuten wandelen van het hart van de stad: Piazza del Duomo, met de indrukwekkende kathedraal van Como. Om deze kathedraal te bezoeken, moet je een ticket kopen (1 euro), dat als gift dient om de renovatie van de kerk te steunen. Dat is erg weinig voor een bezoek aan zo’n prachtige kathedraal. Ik weet werkelijk niets over verschillende bouwstijlen en Italiaanse schilders, maar de beeldhouwwerken, schilderijen en de unieke sfeer maakten indruk op me. Ik vind de kathedraal ook aan de buitenkant mooi, met haar witmarmeren gevel en schitterende koepel die boven de stad uittorent.

Het prachtige interieur van de kathedraal van Como verraste ons!

Dit interessante monument in de vorm van reusachtige handen in het park voor het station trok meteen onze aandacht

De Voltatempel

Nadat we door de smalle straatjes van de oude stad hadden gewandeld, bereikten we eindelijk het meer! Wat een prachtig uitzicht :) We liepen de pier op om de stad vanuit een ander perspectief te bekijken. Daarna wandelden we gewoon verder langs de oever en genoten we van de indrukwekkende combinatie van water en bergen :) Al snel bereikten we het park met een gebouw dat op een Griekse tempel lijkt. Het was een museum gewijd aan de wetenschapper en uitvinder Alessandro Volta, die in de 18e eeuw in Como werd geboren. Je kunt er zijn gereedschap, apparatuur en experimenten bekijken die tot de uitvinding van de elektrische batterij hebben geleid. Het museum is vrij klein en tijdens ons bezoek was de tentoonstelling op de eerste verdieping gesloten. Voor wie erg geïnteresseerd is in de geschiedenis van de wetenschap, is dit een goede plek om te bezoeken. Anderen kunnen het misschien beter overslaan (toegang: 4 euro).

We wandelden langs de oever van het Comomeer tot aan Villa Olmo, met een kleine tuin ervoor waar we in de schaduw van de bomen even uitrustten. Vlakbij waren er een bar en een klein kiezelstrand.

Tijdens onze wandeling door Como zagen we een kabelspoorweg de heuvel op gaan. Volgens mijn kaart ging die naar Brunate, dat een prachtig dorp op de berghelling boven het meer bleek te zijn. Mijn eerste, vanzelfsprekende idee was om naar boven te wandelen in plaats van de kabelspoorweg te nemen. MAPS.ME gaf inderdaad een pad aan dat naar de top liep. We besloten het te proberen. Onderweg vonden we een prachtig uitzichtpunt, gewoon in een van de straten (Salita Peltrera). Bekijk de volgende twee foto’s maar :) Het beginpunt van het pad was niet moeilijk te vinden, maar daarna werd het al snel minder aangenaam. Het pad lag vol rotsen, was smal, rook vreemd en liep langs een oude omheining. Na een tijdje besloten we terug te keren, omdat we eraan twijfelden of we via deze route ooit de top zouden bereiken.

Het uitzicht over de stad was hier werkelijk prachtig! Je ziet duidelijk hoe de kathedraal van Como boven de stad uittorent.

Op het meer zie je de lange pier waaraan heel wat boten liggen.

De Funicolare, een kleine kabelspoorweg, brengt toeristen naar de top van de heuvel, vanwaar je het Comomeer en de stad kunt bewonderen. Wij vonden het uitzicht echter niet spectaculair. Misschien hadden we gewoon niet het juiste uitzichtpunt gevonden. Op de terugweg naar de Funicolare zagen we affiches voor een pendelbus naar de vuurtoren, met “het beste uitzicht”. Misschien hadden we daarheen moeten gaan. Je vindt er enkele cafés, souvenirwinkels en een kleine kerk, dus ik denk dat het toch de moeite waard is. We moesten ongeveer 30 minuten aanschuiven om weer naar beneden te gaan. In de kabelspoorweg was het verschrikkelijk druk en warm: ja hoor, het was nog altijd hoogseizoen.

Morbegno - Caspano - Cadeipicco - Dazio - Morbegno

Omdat mijn vriend een rustdag zonder trektocht nodig had, leek het redelijk genoeg om de bus naar het hoogstgelegen dorp in de buurt te nemen en vervolgens helemaal door de wijngaarden terug naar beneden te wandelen. Hij ging ermee akkoord :) We namen bij het busstation van Morbegno (naast het treinstation) de bus naar het dorp Caspano. Een busticket kostte 2,60 euro per persoon en we kochten het in het informatiekantoor vlak naast het busstation. Het plan was om via de dorpen naar beneden te wandelen, maar uiteraard niet over de bijzonder smalle weg zonder voetpad. Op MAPS.ME stond een pad aangeduid, maar we hadden geen idee hoe dat er in werkelijkheid uitzag. We stapten uit het minibusje vlak bij de San Bartolomeokerk in Caspano en wandelden door het dorp, dat met zijn smalle straten en oude huizen best mooi was. Het was er ongelooflijk stil en het uitzicht op de bergen bracht ons meteen in een goed humeur :)

We raden zeker aan om het uitzicht vanaf het terras achter de kerk te bekijken. Het is prachtig!

Eerst volgden we de weg tot aan het volgende dorp, Cadeipicco, waar we een pad vonden dat door het bos naar Dazio liep. Het werd aangeduid met een werkelijk prachtig houten bordje, versierd met bloemen :)

Dazio is veel groter. Voor de kerk vonden we een kaart met uitleg over de wandelroute in dit gebied. Ze bevestigde ons vermoeden dat we helemaal naar beneden konden wandelen zonder over de gevaarlijke weg te hoeven lopen. Vanaf daar volgden we kleine metalen plaatjes met rode en witte strepen, zoals je op de foto hieronder ziet. We weten eigenlijk niet wat Colmen Trail betekent, maar bijna tot aan Morbegno liep de route over hetzelfde pad dat wij volgden. Het pad was niet moeilijk te vinden. Het kruiste enkele keren de hoofdweg en we kwamen geen andere toeristen tegen. Het was een gemakkelijke, heel aangename en ontspannende wandeling.

De kaart toont onze wandelroute, die langs enkele dorpen en heel wat druivenvelden liep

De wijngaarden zagen er erg mooi uit, want de druiven waren bijna klaar om geplukt te worden. Het was eind september, dus de oogsttijd kwam eraan :)

Ponte di Ganda, een indrukwekkende brug die naar het centrum van Morbegno leidt

Sondrio

De weersvoorspellingen voor de bergen waren behoorlijk slecht en voor de laatste dag van ons verblijf moesten we een andere bestemming zoeken voordat we terug naar Milaan gingen. We besloten Sondrio, de hoofdstad van de provincie, te bezoeken. Ik had twee kastelen op de kaart gezien, dus besloten we spontaan te zijn en ze te gaan bekijken! Het eerste, Castello di Grumello, ligt op ongeveer 3 km van het treinstation, maar het laatste stuk, slechts een paar honderd meter door de wijngaarden, was echt steil (200 m omhoog!). Eerst zagen we een gesloten poort en schrokken we erg, omdat we dachten dat we niet binnen konden. Maar we liepen eromheen en vonden een andere ingang met een kistje en het vriendelijke verzoek om daarin de toegangsprijs voor de renovatie van het kasteel achter te laten. Eigenlijk resten er alleen nog ruïnes van het kasteel, maar ik vind het een heel mooie plek waar je op een bankje kunt zitten en genieten van de omliggende bergen en het uitzicht over de stad.

Vanaf Castello di Grumello wandelden we naar het tweede kasteel van de stad, Castello Masegra. Onderweg kwamen we opnieuw langs heel wat wijngaarden, zoals overal in deze streek :)

Dit is het uitzicht vanaf Castello Masegra in het centrum van Sondrio, en dat was het enige positieve aan dit kasteel ;) Het leek helemaal niet op een kasteel, maar gewoon op een groot gebouw in renovatie. Daarom besloten we al snel terug te keren naar de stad voor een welverdiende pizza en een ijsje :D De steden langs de spoorlijn zijn heel gemakkelijk te bezoeken: je reist vrij snel en tegen een redelijke prijs van de ene naar de andere.

Milaan

Onze kennis over Milaan beperkte zich tot twee basisfeiten: de stad barst van de winkels met luxueuze designermerken en haar indrukwekkende kathedraal trekt het hele jaar door massa’s toeristen! Eerlijk gezegd is winkelen niet mijn ding, zeker niet als er zoveel dure winkels zijn, dus ik heb helaas geen winkeltips voor Milaan! :) We wilden absoluut de beroemde kathedraal en het Castello Sforzesco bezoeken. Dat waren eigenlijk onze enige plannen.

De Galleria Vittorio Emanuele II staat vol designerwinkels van merken als Versace, Louis Vuitton, Dolce & Gabbana, Gucci en Armani. Het is het oudste winkelcentrum van Italië en ziet er heel elegant uit, met een glazen dak en veel schilderijen en beeldhouwwerken aan de muren.

De kathedraal van Milaan is een van de grootste van Italië en is inderdaad bijzonder indrukwekkend!

Het dak van de kathedraal was werkelijk prachtig, met een enorm aantal beeldhouwwerken en versieringen, maar we zouden er nog meer van genoten hebben als de helft ervan niet in de steigers had gestaan. Zoals je ziet: een uitstekende plek voor selfies :D

Uitzicht vanaf het dak van de kathedraal, met het monument voor Vittorio Emanuele II zichtbaar in het midden van het plein

De zuilen van het middenschip zijn echt hoog!

Een lichtstraal door een glas-in-loodraam ziet er in elke kerk altijd heel bijzonder uit

Castello Sforzesco (15e eeuw), gezien vanuit het Parco Sempione, vlak achter het kasteel. Een fijne plek om even aan de drukte van de stad te ontsnappen :)

Ik weet niet goed wat ik van deze stad moet denken. De kathedraal is absoluut heel indrukwekkend en een bezoek waard, maar de algemene stijl van de stad sprak ons niet aan. Misschien hadden we het museum in het kasteel moeten bezoeken, maar we zijn geen grote geschiedenisliefhebbers. Monika houdt meer van planten, dieren en natuur, en Sebastian van technologie, robots en ruimte :)

• Toegang tot de kathedraal en het dak via de trap (DUOMO PASS STAIRS): 13 euro per persoon. Wie de lift wil nemen, betaalt meer. Tickets kun je kopen in het kantoor naast de kathedraal

• Trein van Colico naar Milaan: 7,30 euro per persoon

• Omdat we de volgende dag een erg vroege vlucht hadden, brachten we de nacht door in Gallarate, omdat we ervan uitgingen dat we van daar gemakkelijker naar de luchthaven zouden raken. De treinrit van Gallarate naar de luchthaven duurt slechts ongeveer 25 minuten, maar helaas rijdt er maar één trein per uur (een moderne en comfortabele trein, 6 euro per persoon).