Chiang Rai: onze eerste stop in het noorden van Thailand

We begonnen onze dag met de vroege bus naar Wat Rong Khun, bij toeristen beter bekend als de Witte Tempel. We namen een lokale bus die vertrok van Chiang Rai Bus Terminal 1 (vlak naast de avondmarkt). De juiste bushalte vinden was heel eenvoudig, want er hing een bord met de naam van de tempel en de dienstregeling. We kochten zonder problemen een kaartje op de bus (zorg gewoon dat je kleingeld bij je hebt). Na ongeveer 20 minuten wees de kaartjesverkoopster door het raam naar een plek waar enorm veel toeristen stonden, en we wisten dat we moesten uitstappen.

Het was er al overvol! We hadden ongeveer een uur nodig om de Witte Tempel te bezoeken en hij maakte een enorme indruk op ons :) Alles is echt goed onderhouden en elk klein detail ziet er gewoon perfect uit! Het is duidelijk te zien dat de kunstenaar, Ajarn Chalermchai Kositpipat, en 120 van zijn volgelingen hun leven hebben gewijd aan de totstandkoming van deze magische plek. Hij wil de moderne Thaise boeddhistische kunst wereldberoemd maken. Zijn ambitieuze visie zal door zijn volgelingen moeten worden voortgezet, want volgens hem zal het nog 60 tot 90 jaar hard werk vergen om dit project te voltooien. Vrijheid is heel belangrijk voor de kunstenaar. Daarom aanvaardt hij geen giften van de overheid of politici en wordt zijn project uitsluitend gefinancierd met de opbrengst van de toegangskaartjes.

De hoofdtempel, weerspiegeld in het water, staat vol muurschilderingen van de kunstenaar achter deze plek, Ajarn Chalermchai

Eerst liepen we door de hoofdtempel (binnen mochten we geen foto’s maken). Op een van de muren zagen we schilderingen van verschillende superhelden (zoals Superman), het brandende World Trade Center tijdens de terroristische aanslag en een portret van de hoofdschuldige, Osama Bin Laden, naast George Bush. Ze keken ons allebei met een boosaardige blik aan. Het staat symbool voor de haat die tot oorlog en de dood van onschuldige mensen leidde, zowel moslims als Amerikanen. Om binnen te geraken, moesten we eerst een brug oversteken boven een zee van beelden in de vorm van mensenarmen die naar ons reikten.

Er staan nog enkele andere gebouwen, waaronder een gouden en een witte tempel, die allebei nog in aanbouw zijn. Een ander gebouw (vlak bij de uitgang) trok echter onze aandacht! Het enorme gouden huis bleek … het toilet te zijn! Dat was zonder twijfel het mooiste toilet waar ik ooit gebruik van heb gemaakt :) Deze plek was over het algemeen echt prachtig. De kleine spiegeltjes die de beelden versieren en het gebruik van hoofdzakelijk twee kleuren maakten het geheel heel harmonieus en uniek.

Veel toeristen kochten metalen medaillons om er een wens op te schrijven en ze rond de tempel op te hangen. Er hingen er al duizenden, boven onze hoofden!

Toen we terugkwamen bij het centrale busstation, stapten we meteen op een andere bus richting Maesai om het Zwarte Huis te bezoeken, ook bekend als het Baandam Museum. De kaartjesverkoopster vertelde ons opnieuw waar we moesten uitstappen. Van daaruit was het nog ongeveer 800 meter wandelen tot aan de plek (de route was duidelijk met borden aangegeven). Het is een openluchtmuseum gewijd aan Thawan Duchanee, met een veertigtal gebouwen. In elk gebouw vind je een collectie schilderijen, beeldhouwwerken en oude meubels, maar helaas bestond een groot deel van de collectie uit huiden, hoorns en botten van dieren. Thawan Duchanee behaalde een diploma in schilderkunst, monumentale kunst en stedenbouw en zette zijn opleiding voort in Nederland, waar hij promoveerde in de metafysica. Hij verwierf wereldwijde bekendheid en waardering en won tal van prijzen. Toch zullen veel mensen (onder wie ikzelf) deze plek controversieel vinden.

Zwarte huizen van hout, glas, baksteen, beton en terracotta

Het schilderij toont de hedendaagse Thaise schilder, architect en beeldhouwer Thawan Duchanee (27 september 1939 – 3 september 2014), de oprichter van het museum

De gebouwen waren heel uiteenlopend qua vorm, stijl en kleur

Naast de vele tempels in het centrum van Chiang Rai trok ook de Gouden Klokkentoren onze aandacht. Deze klokkentoren werd ontworpen door dezelfde kunstenaar die de Witte Tempel ontwierp. Omdat het hard regende, waren we gedwongen de rest van de namiddag in ons appartement door te brengen. ‘s Avonds wandelden we opnieuw naar de avondmarkt voor een heerlijke smoothie en om interessante souvenirs te zoeken. We ontdekten er ook een heel lekker en zacht gestoomd broodje dat in Thailand baozi of bao wordt genoemd. Het is gevuld met vlees of taro, maar mijn favoriete variant had een zoete, gele custardvulling :)

Praktische informatie:

• hoe we hier zijn geraakt, beschreven we in de vorige post over Luang Namtha
• toegang tot de Witte Tempel: 50 THB per persoon, bezoektijd ongeveer 1 uur
• toegang tot het Baandam Museum (Zwarte Huis): 80 THB per persoon, bezoektijd ongeveer 1,5 uur
• buskaartje naar de Witte Tempel/het Baandam Museum: 20 THB per persoon
• ontbijt op het busstation: 40 THB per persoon (gebakken rijst met ei)
• lunch/avondeten: ongeveer 75 THB voor ons beiden