De oude muur van een middeleeuwse vesting, opgetrokken uit rode baksteen en natuursteen, met op de achtergrond een traag stromende rivier, of misschien de ruïnes van een abdij uit de 11e eeuw… Die taferelen voor unieke foto’s kwamen bij me op toen ik nadacht over een bestemming voor het komende zonnige weekend. Fotografie is een van mijn grootste passies (naast wandelen, lopen en reizen) en voor ik een plek bezoek, heb ik altijd al enkele ideeën voor foto’s in mijn hoofd :D Ik besteed heel wat tijd aan het bekijken van andere reisblogs en volg reizigers op Instagram, waar ik veel inspiratie uit haal!

Ik besef net dat dit de eerste keer is dat ik over België schrijf, terwijl we hier al twee jaar wonen! Deze zomer reizen we meer in eigen streek vanwege de reisbeperkingen die de overheid invoerde om de verspreiding van het virus tegen te gaan. Gelukkig kochten we dit voorjaar een auto (amper twee weken voor de lockdown, toen we allebei thuis begonnen te werken), zodat we er nu daguitstappen mee maken en ook de buurlanden bezoeken (zoals Nederland, als de huidige situatie dat veilig toelaat.

Namen stond beslist op mijn lijstje met Belgische steden die ik wilde bezoeken, nadat ik er zoveel goeds over had gehoord. De stad ligt dicht genoeg bij onze woonplaats om ‘s ochtends spontaan te beslissen er diezelfde dag naartoe te gaan. Op de eerste foto hieronder zie je het Palais des Congrès (tegenwoordig een congrescentrum, vroeger een beursgebouw), waar we langsliepen op weg naar de historische citadel. Het stadscentrum maakte niet zo’n grote indruk op ons, maar de mooiste plekken lagen nog voor ons :)

Terwijl we de heuvel opliepen, dook naast de kasteelmuren een nogal bijzonder beeld op. We zochten naar een beschrijving of op zijn minst de naam ervan, maar vonden niets. Later ontdekte ik dat dit kunstwerk van Jan Fabre ‘Searching for Utopia’ heet en dat er aan de Belgische kust in Nieuwpoort een kopie staat. Het blinkt enorm en is van ver zichtbaar, dus je kunt het beslist niet missen! Deze kunstenaar maakte ook de moderne kunstinstallatie De Totem op het Ladeuzeplein in Leuven. Ook die is moeilijk te missen, maar dan door haar bijzondere karakter: ze stelt een reusachtige Thaise juweelkever voor die op een 23 meter hoge stalen naald is gespietst.

Onderweg naar de top van de heuvel heb je een prachtig panoramisch uitzicht over de Maas. Je kunt er met de auto, een toeristentram of gewoon te voet naartoe. Hoe hoger we klommen, hoe beter we het volledige panorama van de riviervallei vanuit een ander perspectief konden bewonderen. Een week later fietsten we langs diezelfde rivier, maar dan in de buurt van Maastricht in Nederland. Trouwens, de streek rond Oud-Rekem is een waar paradijs voor fietsers!

Het Château de Namur (tegenwoordig een hotel), dat door een mooie tuin wordt omringd, was het verste punt dat we tijdens onze wandeling bereikten (foto hieronder). De hele citadel is vrij uitgestrekt en we hadden enkele uren nodig om alles te verkennen. Je kunt langs een aantal tunnels wandelen en we merkten dat je met een gids enkele ondergrondse gangen kunt bezoeken, maar ik denk dat die rondleidingen momenteel niet beschikbaar zijn. Er is ook een oud theater en het bezoekerscentrum bevindt zich in hetzelfde gebouw als het restaurant (dit is de eindhalte van de toeristentram).

Op de terugweg bleven we aan de andere kant van de heuvel, met uitzicht op het oude stadsdeel waar onze auto geparkeerd stond. Het was al na lunchtijd, dus hoog tijd om een restaurant te zoeken. In België sluiten veel restaurants tussen 14 en 17 uur, dus moesten we opschieten om vóór die namiddagpauze nog iets te eten te vinden.

Al op de snelweg naar de streek rond de abdij van Villers zagen we borden die reclame maakten voor deze plek. Aan de hoeveelheid mensen die we er aantroffen, bleek hoe populair ze was! Zodra we in het dorp Villers-la-Ville aankwamen, waren we verbaasd over het aantal auto’s dat werkelijk overal geparkeerd stond. We besloten eerst een van de grote gratis parkings te proberen, maar die leken allemaal helemaal vol te staan. We hadden veel geluk toen een vrouw die over de parking liep ons haar plaats aanbood omdat ze vertrok. We vonden de ingang vrij snel en nadat we onze tickets op onze telefoon hadden getoond, konden we de ruïnes verkennen met het kleine plannetje dat we bij de ingang kregen.

Volgens het plannetje toont de foto hierboven de refter, de eetzaal waar de monniken vroeger samen aten. Nu wordt de plek ingenomen door enkele geiten en ganzen. Je ziet duidelijk dat planten deze verlaten abdij lang geleden begonnen over te nemen en dat alleen dankzij onvermoeibare inspanningen de begroeiing de bouwwerken niet volledig heeft verwoest. De prachtige bogen, zuilen en ongewone vormen van de ramen vormen een interessante achtergrond voor portret- of modefotografie. Er waren inderdaad enkele modellen in prachtige jurken die door professionele fotografen werden gefotografeerd. Jurken in levendige kleuren komen schitterend uit tegen de gedempte tinten van de stenen achtergrond.

Toen we de kerkruïne binnengingen, maakte het enorme schip (het centrale deel) grote indruk op ons. Kijk maar eens hoe klein de mensen op de foto zijn. Ik moest geduldig wachten op een moment met minder bezoekers. Laat je niet misleiden door wat je op mijn foto’s ziet… het was die dag echt heel druk. Maar ik heb er een hekel aan als er een willekeurig been of hoofd op foto’s staat waarop de architectuur de hoofdrol speelt :D

We liepen langs de sacristie en het abdijpaleis en belandden uiteindelijk in de tuinen met fonteinen en kleurrijke planten, al waren de eerste tekenen van de herfst duidelijk zichtbaar. Het was een mooie, rustige plek, maar niet erg groot. We merkten meteen de brede trap op die naar de kapel en de wijngaard leidde. Tot onze verbazing liep er vlak boven de trap een spoorlijn, zodat je vanuit de trein een glimp van de abdij kunt opvangen. Vanaf de top van de heuvel konden we de ruïnes in de verte zien, maar slechts een klein deel was zichtbaar omdat de rest door bomen en voorbijrijdende treinen aan het zicht werd onttrokken.

Hoe grappig het ook klinkt, we konden de uitgang niet vinden. Op verschillende plaatsen in het complex stonden veel borden die naar links of rechts wezen, maar het voelde alsof we zonder te weten waarheen van het ene bord naar het andere liepen. Na ruim tien minuten de aanwijzingen te hebben gevolgd, kwamen we uiteindelijk terecht voor de trap naar de velden aan de overkant van de straat, vanwaar we de abdij in de verte konden zien. Om buiten te raken, moesten we langs het bezoekerscentrum, het café, de souvenirwinkel en nog een restaurant. Echt niet eenvoudig! :D

Praktische informatie:

  • Citadel van Namen - gratis toegang; er zijn verschillende manieren om boven te raken, waaronder een route voor mensen met een kinderwagen (ingang A). Ze leiden allemaal naar het restaurant en het bezoekerscentrum (met toiletten). Boven op de heuvel zijn twee parkings, maar met een erg beperkt aantal plaatsen, dus je moet geluk hebben om een vrije plek te vinden. Iedereen was verplicht om op het hele terrein van de vesting en ook in het stadscentrum een mondmasker te dragen. In de straten stonden heel wat borden met uitleg over de regels die in de stad golden; we merkten ze meteen op toen we naar het stadscentrum begonnen te wandelen. Meer informatie vind je op de officiële website van de Citadel

  • Een restaurant in Namen dat we zeker kunnen aanraden: een erg lekkere Japanse ramennoedelsoep met vlees, bamboescheuten, nori, lente-ui, bouillon naar keuze, ei, champignons en tarwenoedels, die ook weleens chowmeinnoedels worden genoemd. Ramenrestaurant Sanga

  • Parkeren in Namen - we besloten in het stadscentrum te parkeren, maar niet vlak bij de citadel, waar het moeilijk was om vrije parkeerplaatsen te vinden. We parkeerden in de Rue des Bourgeois, op 10 minuten wandelen van de citadel, waar veel plaatsen beschikbaar waren. Het is er elke dag van de week betalend parkeren van 9 tot 17 uur, behalve op zondag. Omdat wij er op een zondag waren, hoefden we geen ticket te kopen.

  • Toegang tot de abdij van Villers - 9 euro per persoon. We kochten de tickets online op de dag van het bezoek, omdat we de dag ervoor geen mogelijkheid zagen om ze te kopen. Een mondmasker dragen is binnen niet verplicht, maar veel mensen droegen er toch een, misschien omdat het er vrij druk was.