Nu mijn moederschapsverlof op zijn einde liep, snakten mijn partner en ik ernaar om even te ontsnappen aan het grijze, regenachtige weer in België. We zochten een bestemming waar het warm was zonder dat het er bloedheet werd, met een korte vlucht, goede verbindingen vanaf de luchthaven en de perfecte combinatie van natuurpracht en culturele bezienswaardigheden. Lissabon, we komen eraan!

Tijdens onze eerste wandeling door de stad volgden we de belangrijkste winkelstraat tot aan de Arco da Rua Augusta, een historische stenen triomfboog die toegang geeft tot een open plein aan het water. Dit plein, de Praça do Comércio, is een van de grootste pleinen van Europa en heeft een standbeeld van koning José I. In de buurt ligt ook de beroemde Elevador de Santa Justa, die nogal overbodig aanvoelt, aangezien de straat naar de top van de heuvel maar enkele honderden meters lang is en er heel wat andere plekken zijn waar een lift veel nuttiger zou zijn. Helaas was het uitkijkpunt van de Santa Justa-lift gesloten, dus gingen we meteen een kijkje nemen in het Archeologisch Museum, dat boven op deze heuvel ligt en een charmant pleintje voor de deur heeft.

De ruïnes van Carmo en het Archeologisch Museum zijn absoluut een bezoek waard! Het zijn de overblijfselen van de oude kerk van het klooster van Santa Maria do Carmo, die tijdens de aardbeving van Lissabon in 1755 werd verwoest en sindsdien geen dak meer heeft. De wederopbouw begon, maar werd al snel stopgezet, waardoor de indrukwekkende beuken onbedekt en de kapellen onafgewerkt bleven. Het skelet van de enorme kerk getuigt van de verwoesting die de aardbeving aanrichtte. Binnen zijn er vijf zalen met stukken uit verschillende periodes en culturen, waaronder een Peruaanse mummie en een sarcofaag uit de vierde eeuw. Sommige muren zijn versierd met grote, prachtige azulejo’s. De buitenruimte is mooi en ideaal om interessante foto’s te maken. De toegang kost € 5 per volwassene.

Lissabon heeft enorm veel heuvels en steile trappen! Dat betekent wel dat iedereen er zijn favoriete uitkijkpunt kan vinden, want er is keuze genoeg. Jardim da Cerca da Graça, met een klein park eromheen, lag op amper vijf minuten wandelen van ons appartement. Het ging steil bergop, maar in de buurt waren er volop restaurants, kleine bakkerijen en winkels met verse groenten en fruit.

Alfama is nog een interessante wijk vol smalle straatjes, die zich net onder het kasteel uitstrekt en enkele uitkijkpunten telt: Miradouro de Santa Luzia en Miradouro das Portas do Sol. Verdwaal in het doolhof van smalle, mooie straatjes en proef in een van de oude bakkerijen ginja, een kersenlikeur, en ‘salami’, een soort koek. Er zijn heel wat typische winkels, cafés, bars en restaurants om te ontdekken. Bovendien is Alfama een van de plekken in Lissabon waar je een fadovoorstelling kunt bijwonen. Voor kleine, typische restaurants zagen we aanbiedingen voor avondvoorstellingen.

Dit deel van de stad was de enige wijk die de zware aardbeving van 1755 en de daaropvolgende branden doorstond. Het epicentrum lag midden in de Atlantische Oceaan en kort daarna trof de grootste tsunami Lissabon. Bijna alle gebouwen in de stad stortten in, liepen onder water of gingen in vlammen op. Alfama bleef echter goed bewaard dankzij de stevige stenen constructies en de hoge ligging, waardoor de tsunami de wijk niet bereikte.

Ons appartement lag op minder dan een kwartier wandelen van het beroemde Castelo de São Jorge. Op het kasteelterrein leefden veel pauwen, die in de bomen zaten en tussen de bezoekers rondliepen terwijl ze trots hun indrukwekkende staartveren toonden. De schaduwrijke tuinen rond de verdedigingsmuren van het kasteel waren een heerlijke plek om aan de felle middagzon te ontsnappen. Vanaf het terras langs de vestingmuren hadden we een prachtig uitzicht over het centrum van Lissabon en de Taag.

In het kasteel was er een kleine tentoonstelling met voorwerpen die binnen de muren waren gevonden. De straten rond het kasteel waren ongelooflijk charmant. We kwamen vrij vroeg aan, rond 10 uur, en toch werd de wachtrij al behoorlijk lang. Gelukkig konden we gebruikmaken van de bijna lege voorrangsrij voor gezinnen, iets wat overal in Lissabon uitstekend van pas kwam. Wil je niet in de rij aan het loket wachten om tickets te kopen, dan raad ik aan ze vooraf online te bestellen!

We bewaarden het Mosteiro dos Jerónimos en de Torre de Belém, twee van de drukst bezochte plekken in Lissabon, voor de laatste dag van ons verblijf. Eerst moesten we aanschuiven aan het loket en daarna met ons ticket naar de ingang van het klooster gaan. Dat was verwarrend, want het ging niet om dezelfde ingang. Er stond ook nog een andere rij voor de Igreja de Santa Maria de Belém, maar gelukkig schoot die vrij snel op. De kerk is gratis toegankelijk en zeker een bezoekje waard. Binnen vind je enkele graftombes, waaronder die van Vasco da Gama, de eerste Europeaan die India over zee bereikte.

Daarna gingen we eindelijk het klooster binnen en opnieuw hoefden we dankzij de voorrangsrij voor gezinnen niet lang te wachten. We waren wel wat teleurgesteld toen we na zo’n 30 tot 40 minuten beseften dat er verder niet veel te zien was. Behalve de beroemde binnenplaats van het klooster waren er weinig tentoonstellingen die de geschiedenis van deze plek toelichtten. De belangrijkste bezigheid was gewoon door de gangen op de boven- en benedenverdieping lopen en de architectuur bewonderen.

Vergeet niet opnieuw aan te schuiven voor de beroemde pastéis bij het legendarische Pastéis de Belém wat verderop. Hoewel dit de originele pastéis zijn, aten we betere bij een kleine lokale bakkerij in het centrum van Lissabon. Vlakbij ligt een klein park waar je op een bankje in de schaduw van de bomen kunt uitrusten. We wandelden ook naar de Torre de Belém, maar die was helaas gesloten wegens renovatiewerken. We hadden wel een heerlijke lunch in het nabijgelegen restaurant Adega de Belém, de perfecte afsluiter van onze dag.

Uitzicht vanaf Miradouro de São Pedro de Alcântara, boven het Rossio-station, waar de treinen naar Sintra vertrekken.

Praktische info:

  • De luchthaven heeft via de metro een uitstekende verbinding met de stad. We kochten een herlaadbare kaart, de Viva Viagem Card, die we allebei gebruikten voor de metro, tram en trein. De kaart kost 0,50 euro. Een enkele treinrit naar Cascais, Sintra of Estoril kost slechts 1,90 euro per persoon. Een enkele metrorit kost 1,35 euro. De tram naar Belém kostte ongeveer 1,50 euro, maar als je het ticket aan de automaat op de tram zelf koopt, betaal je 3 euro. Zo’n kaart is dus absoluut handig. Het is belangrijk dat je ongeveer weet hoeveel elke rit naar je bestemming kost, want het resterende saldo op de kaart wordt niet terugbetaald. Telkens als je de kaart scant, zie je hoeveel geld erop staat. Zo hielden we de prijs van elke rit bij en laadden we daarna extra geld op de kaart. Je kunt deze kaart ook voor de veerboot gebruiken; een rit kost tussen 1 en 2 euro.

  • We maakten de fout om in het stadscentrum te verblijven, want het lawaai hield er tot laat in de avond aan. Soms werd er na middernacht nog glas weggegooid, waarschijnlijk wanneer de restaurants sloten. We hoorden elke stap en elk gesprek vanuit het appartement boven ons. Aanvankelijk wilden we in het centrum verblijven, zodat we halverwege de dag gemakkelijk naar het appartement konden terugkeren en onze baby in het bedje kon slapen. Uiteindelijk deed onze baby haar dutjes in onze voorgevormde draagzak (BabyBjörn, model Baby Carrier One). Als je vooral een draagzak gebruikt, raden we ten zeerste aan een goed, liefst waterdicht verschoningsmatje mee te nemen. Zo kun je het op het gras leggen, zodat je baby even op zijn buik kan liggen en zich goed kan uitstrekken.

  • De mensen in Lissabon waren erg vriendelijk, zowel in restaurants als in winkels. We waren blij dat er speciale wachtrijen voor mensen met kinderen waren, waardoor we bij geen enkele toeristische attractie aan de ingang hoefden te wachten. Het was echter bijna onmogelijk om een restaurant te vinden met een verzorgingstafel in het toilet. Bovendien waren de toiletten vaak klein en krap, waardoor het moeilijk was om de luier van onze kleine te verschonen. Door het plaatsgebrek in het stadscentrum stonden de tafels in restaurants erg dicht bij elkaar, waardoor binnen zitten met de kinderwagen bijna onmogelijk was.